Martin A. Hansen

 

Martin A. Hansen (1909-1955) wordt beschouwd als een van de belangrijkste Deense dichters en schrijvers van het midden van de 20e eeuw. Opgegroeid in een religieus miljeu, opgeleid tot leraar in 1930, debuteerde hij in 1935 als schrijver met een roman in sociaal-realistische stijl. Tijdens de oorlog maakte hij deel uit van het verzet en schreef artikelen in illegale bladen tegen het nazisme, waaronder een artikel waarin het likwideren van verraders werd gelegitimeerd. Tijdens de oorlog gaan zijn werken over in een meer experimenterende, modernistische stijl. In 1950 verscheen Løgneren, dat beschouwd wordt als zijn hoofdwerk en een hoofdwerk in de Deense literatuur. Het was oorspronkelijk geschreven als radiofeuilleton en als zodanig op de radio uitgezonden. In 1984 verscheen bij Meulenhoff een Nederlandse vertaling door Gerard Cruys onder de titel De leugenaar.

 

Martin Hansen heeft altijd geworsteld met de lichte en donkere krachten in zijn karakter, een worsteling die ook in zijn werken naar voren komt. Kunst was een ziekte die de kunstenaar verteerde en tegelijk de perceptie van de kunstenaar scherpte. Zoals hij zelf schreef in zijn dagboek:

‘Kain vluchtte en ontmoette een vrouw van onbekende herkomst, een vrouw niet geschapen door die oude, strenge en simpele schepper, waar ons over is verteld. Met haar stichtte Kain een ras besmet met de last van artistiek inzicht. Slechtst weinigen die een vel papier kopen en een schrijfmachine huren om in drie maanden tijd een onsterfelijk werk te schrijven beseffen dit. Maar de Ouden wisten het. De dichter berijdt Pegasus, de zoon van Medusa de verschrikkelijke, naar wie niemand kan kijken zonder in steen te veranderen. Medusa de verschrikkelijke sluimert achter de sluier van de poëzie.’

 

Hansens opvatting was dat men niet moest beginnen met vooropgestelde formuleringen, maar met ervaring. In die zin was hij existentialist. En voelde hij zich verantwoordelijk, want verantwoordelijkheid valt niet te ontlopen, hoe zinloos de wereld ook lijkt. Ook al leidt dit tot lijden en verdriet. Door deze inzichten ontsnapte Hansen aan zijn nihilisme.

Het is deze innerlijke strijd die hem tot schrijven dreef.

 

Jan Baptist, maart 2008

 

Bronnen:
Dansk Litteratur Historie, deel 4

www.litteratursiden.dk

 

Terug